Offroad: zondag 18 oktober 2009 - Geesteren (NL)

Zaterdag had ik eerst nog even de motor bij Gebben Motoren opgehaald. Die moest flink onderhanden worden genomen. Twee weken geleden ben ik pas begonnen met het onderhanden nemen van de WR450F. Het zand van Campillos zat er nog op. Ik had de Yamaha na de voorjaarstraining zo in de hoek gezet. Geen tijd, geen zin. Nadat ik een nieuwe koplamp unit, stuur, handkappen en kilometerteller had gemonteerd, bleef er nog wat specialistisch werk over. De voorvorkpoten lekten, het blok moest een beurt krijgen en afgesteld worden. Ook liet ik de achterschokdemper modificeren voor de laatste Supermoto wedstrijd op 1 november a.s. in Lelystad.

Met een frisse fiets op naar Geesteren met oude racemaat William de Groot en c.s. Het was prachtig weer, dat belooft wat! Een rondje is 50 km. lang! Ik kom aanrijden met de auto en een fluoriscerend jasje stuurt me de wei in. En hups! Vast in de klei. Naast me staat een Vito busje tot aan de assen in de klei. Klasse joh! Ok, dat zien we straks wel weer.

Omkleden, keuren, inschreven en rijden! Het is weer even flink wennen. Ik heb al meer dan een half jaar niet meer op deze motor gezeten en ben zolang ook niet in de prut geweest. Tjonge, wat is dat weer anders. Als een oud vrouwtje begin ik aan mijn eerste kilometers. Na een half uurtje begint het weer wat te wennen en gooi ik het tempo ook wat omhoog. Dat mag ook wel, want William, Bert en Dennis moeten elke keer op me wachten.

Na 20 km. is de voorrem stuk. Onderweg waarschijnlijk toch een tak geraakt of zo. Niet dat je de voorrem veel gebruikt, maar m.n. in het bos als je moet corrigeren of gewoon op de openbare weg gebruik ik hem wel. Het gaat steeds beter, maar na 40 km. word ik toch wel erg moe. Binnen 5 km. speel ik 2 keer struisvogeltje. Ik moet toch meer ontspannen rijden. Niet dat ik last van mijn armen heb, maar ik ben toch te gespannen bezig en daar word je moe van. Voor de rest ging het heerlijk. De laatste 10 km. komen Rene Schokker en Sjoerd Nauta me in hun 2e rondje voorbij en rijden we met z'n 6-en de tocht uit.

Na 1 rondje hou ik het voor gezien. Zonder voorrem zie ik een extra rondje niet zitten en voor zo'n 1e keer vind ik het eigenlijk wel mooi. William, Dennis en Bert gaan nog een keer en ik klets nog wat na met Rene en Sjoerd. Gelukkig komt er nog een trekker langs om me uit de klei te trekken (!) en ga ik moe en voldaan terug naar huis.