BiografieDe voorgeschiedenisOoit, in 1992 besloot ik om mijn A-rijbewijs te gaan halen. Op dat moment was ik nog absoluut niet van plan om een motor te kopen. De reden dat ik dat deed, was om tijdens vakanties een keer een motor te kunnen huren. Daarnaast was ik wel van plan om ooit, als ik een huis met garage zou hebben, een motor te kopen. En bij mij betekent dat dan, als ik iets wil, dan moet het meteen en dus moet ik dan niet nog eens een keer les nemen.
Dat moment kwam in juni 1999. Bij toeval kwam ik bij een motordealer in Gouda en daar stond hij te blinken, de motor die ik altijd al mooi vond: een zwarte, kale Honda Supermagna VF750CJ uit 1989. Wat had dat ding bruut veel vermogen, vond ik toen! Ik was me in de tussentijd ook meer gaan interesseren in motoren en de Grand Prix en WK Superbike races.
De Eerste: Honda VF750CJ SuperMagna
Voorjaar 2000 stond het voor mij vast: er moest er één bij gaan komen. Ik was ondertussen helemaal weg van de Aprilia RSV Mille (de zwart-grijze) en toen de R versie uitkwam moest ik die hebben. WAT EEN MOTORFIETS! Eind mei had ik hem en 2 weken later ging ik voor het eerst, achter de Marshall het TT Circuit in Assen op, tijdens de Aprilia Experience. Vanaf dat moment stond het vast: ik zou gaan racen, maar dat wilde ik zorgvuldig gaan voorbereiden. In 2000 heb ik eerst een KNMV VRO 1 (op de SuperMagna) en een Safety Plus training van Safe (op de RSV Mille R) gevolgd.
Inmiddels was wel duidelijk geworden dat ik een echt tweecilinder-man ben. Ik was hopeloos verliefd geworden op een in aluminium uitgevoerde Ducati Monster 900: een soort streetfighter. Chimène van Oosterhout had er op gereden in haar programma Motor TV (er stond 100 km op de teller!) en hij stond als special in het blad Big Twin van december 2000. De Honda, een viercilinder, moest dus ingeruild gaan worden en aldus kwam het juweeltje in mijn bezit (er schijnen er slecht 4 van in NL rond te rijden). Na hem een persoonlijke “touch” te hebben gegeven werd hij in september 2002, tijdens de Monster Verkiezing van het Jaar van de Ducati Club Nederland, uitgeroepen tot Meest Spectaculaire Monster 2002. Zie de foto met op de voorgrond de trotse eigenaar tijdens deze verkiezing.
De Spectaculairste: Ducati Monster 900 "Road Racing"
In september 2001 heb ik bij de KNMV VRO 3 (op de RSV Mille R) gedaan, de cursus sportief rijden met sportmotoren. Drie weken daarna heb ik nog VRO 2 (gaat verder waar VRO 1 ophoud) gedaan met de Monster. Eind november heb ik vervolgens een Aprilia RSV Mille uit 1999 gekocht, de zwart/grijze die ik in eerste instantie ooit wilde kopen. Dit zou mijn circuitfiets gaan worden.
2002: Het 1e race-jaar2002 stond in het teken van trainen. Dit moest het voorbereidingsjaar worden om in 2003 echt te gaan racen. Ervaring opdoen, dat was het doel. Mijn eerste echte race-ervaring was eind maart, de trainingsweek op het circuit van Nevers Magny Cours in Frankrijk, bekend van de Formule 1 Grand Prix. Het is een prachtig circuit, maar als het nat is ZEER glad. Naast dat ik in die week mijn rondetijden wist terug te brengen van 2:14.100 naar 2:09.250 heb ik daar mijn eerste crash gehad, met gelukkig alleen wat krasschade: de kop is eraf, dit hoort erbij.
Eind april heb ik de 3-daagse KNMV racecursus met goed gevolg afgelegd en kwam ik in het bezit van de KNMV B-licentie. Hiermee kan ik meedoen aan Clubraces (SAM), de Zomer Avond Competitie (ZAC) en de KNMV Cup (boven 600cc). Na veel getraind te hebben op Zolder (1 keer) en Assen (3 keer) werd de Internationale Ducati Clubrace op 8 en 9 juni mijn racedebuut: exact 3 jaar nadat ik feitelijk begon met motorrijden. Mijn beste tijd op Assen had ik tot dat moment teruggebracht van 1:51 naar 1:37.135. Mijn doel was eerst kwalificeren en vervolgens tijdens de race te finishen; de tijd doet er niet toe. Tijdens de race startte ik op plek 15 van de 40 deelnemers! Mijn weekend was eigenlijk al een succes, hetgeen gecompleteerd werd met de einduitslag: 14e en 2 punten voor het SAM Kampioenschap. Ik ging uit mijn dak: mijn debuut en direct in de punten! Dit is het leukste race-evenement van het jaar: dat staat vast. Het werd bezocht door zo’n 3.000 mensen en er heerste een ongelooflijk relaxte sfeer.
Tijdens de DCR zag ik mijn favoriete motor in de uitvoering van mijn favoriete rijder staan: Aprilia RSV Mille R Haga. Want een ding en ook die moest ik natuurlijk hebben. Mijn RSV Mille R uit 2000 moest hiervoor ingeruild gaan worden. Eigenlijk zou dit mijn circuitfiets moeten gaan worden, want daar is hij voor gemaakt, maar een crash zou ik mezelf nooit vergeven. Het is een gelimiteerde oplage van 300 stuks wereldwijd, waarvan er slechts 10 in Nederland rondrijden!
Aprilia RSV Mille R voor Aprilia RSV Mille R Haga
Na de zomerpauze en na weer een dag trainen kwam mijn debuut tijdens de KNMV Cup, een anti-climax en een goed leermoment. Na de eerste tijdtraining was ik 26e van de 40 deelnemers. Hier was ik op zich best tevreden over. Tijdens de tweede tijdtraining kreeg ik echter mijn eerste highsider te verwerken door slechte banden (die wilde ik na de training wisselen tegen beter advies van Patricia in). Dat was de KNMV Cup voor dit jaar.
Het seizoen sloot ik eind augustus af met een Endurance race tijdens de ZAC op Zandvoort. Met een team van 4 debutanten c.q. beginners werden we 36e van de 40 koppels: niet schokkend (of juist wel), maar wel heel leuk. De volgende dag heb ik nog getraind op Zandvoort met schitterend weer en het circuit was bezet door slechts een man of 20, super! Heerlijk einde van het seizoen.
2003: Mijn 1e ECHTE race-jaarMaart2003 moet mijn eerste echte race-jaar worden. Ik heb me ingeschreven voor 1 week trainen op Val de Vienne in Frankrijk, 3 Sport Grid Time sessies op Assen (training), 2 SAM races (op Eemshaven en de Ducati Club Races op Assen), 2 ZAC (waaronder 1 endurance race op Zandvoort en een race op Assen) en 7 KNMV Cup races (van de 10). Vanaf dit jaar heb ik ook voor alles races een vast rijnummer: 92. Waarom dit rijnummer, dat is de huiskamervraag:
- omdat Valentino Rossi rijnummer 46 heeft en 2 x 46 dus 92 is
- omdat 9/2 mijn verjaardag is
- omdat 92 cm. de helft van mijn lengte is
- omdat 92 kg. mijn gewicht is
- omdat '92 het jaar is dat ik mijn motorrijbewijs gehaald heb
De motor is inmiddels in de winter goed geprepareerd. Laat het voorjaar dus maar snel komen!
SeptemberHet seizoen zit er op. Wat een turbulent raceseizoen is het geworden: "Het jaar van de 1e keer" of "Het jaar van de debuten". Samengevat kan ik het, met 10 punten willekeurig neergezet, weergeven:
- PRACHTIG weer
- Het is zwaarder dan ik dacht, duurder ook
- 113 PK is veel te weinig
- Het ontstaan van een leuke, hechte raceclub
- Heel veel motorische pech: zowel motor als auto
- Persoonlijk record op Assen verbeterd met 5,5 sec.
- Geen punten gepakt in de KNMV Cup (volgend jaar dan maar), wel goed gescored in de SAM Cup (22 punten in 3 races)
- Veel valpartijen gezien, geen meegemaakt en 1 veroorzaakt
- Zwak: mijn starts zijn echt verschrikkelijk slecht (lees: traag)
- Sterk: laat remmen en hoge bochtensnelheid
2004: Het jaar van de doorbraak2004 was een top race-jaar voor me. Het ging veel beter dan ik vooraf had verwacht. De doelstellingen die ik had, waren een podiumplek tijdens de Internationale Ducati Clubraces en een paar punten pakken in de KNMV Cup en daarin beste 2-cilindercoureur worden. Alle doelen zijn (ruimschoots) gehaald. Omdat het zo'n geweldig jaar was vat ik het deze keer samen in 15 punten:
- een Top-20 klassering in de KNMV Cup (17e plaats met 28 punten)
- bestgeklasseerde niet-viercilinder in de KNMV Cup en daarmee winnaar van de "Battle-of-the-Twins"
- best geklasseerde niet-Japanse motor in de KNMV Cup
- van de 11 KNMV Cup races, 7 keer de hoogst geklasseerde niet-viercilinder en niet-Japanner
- podiumplaats tijdens de leukste wedstrijd van het jaar, de Int. Ducati Clubraces (2e)
- 4e in het eindklassement van het SAM Kampioenschap
- beste koop van het jaar: Hyundai H100 busje
- op de rand van de magische grens op Assen aangekomen, 1:30.074
- hoogst gekwalificeerde Molukker in alle wedstrijden en alle klassementen waarin ik meedeed
- een mooie racekuip betekent binnenkort crashen
- veel valpartijen gezien, 4 meegemaakt en bijna een veroorzaakt
- verbeterd: mijn starts zijn flink verbeterd sinds ik in de 2e versnelling start
- nieuw dit seizoen: sliden en driften, dat ging ook wel eens (bijna) mis
- ik blijk een regenrijder te zijn
- racen gaat me beter af dan een ultiem snel rondje
Ik wou dat het al weer maart was! Mijn doelstellingen voor 2005 zijn:
- Wederom beste 2-cilindercoureur worden in de KNMV Cup
- Bij de beste 15 in het klassement van de KNMV Cup finishen
- De SAM > 700 klasse tijdens de Internationale Ducati Clubraces winnen
- Een PR op Assen van 1:29.xxx (droog) en 1:39.xxx (nat)
- 0 crashes!
2005: Een bijzonder tussenjaarHet stond van tevoren vast dat 2005 een tussenjaar zou worden. Met name in de KNMV Cup zou ik maar 3 van de 9 wedstrijden kunnen rijden. Een te verwachten 2e kind midden in het seizoen (hoezo planning?) en een inmiddels sterk verouderde motorfiets (uit het vorige millenium) waren de redenen voor de bijgestelde verwachtingen. Het belangrijkste evenement zouden de Int. Ducati Clubraces moeten worden. Dat wilde natuurlijk niet zeggen dat het een saai jaar werd. Weliswaar heb ik geen van mijn doelstellingen bereikt (dat kan natuurlijk ook een keer gebeuren), maar het werd evengoed een jaar met wederom een hoop belevenissen.
- de geboorte van Louise op 22 juni
- de 5e plaats tijdens de Int. Ducati Club Races op mijn straatmotor
- Aprilia RSV Mille overleden, leve de Yamaha YZF-R1
- Hyundai H100 overleden, leve de VW Transporter
- weer een partytent overleden, leve de partytent, die ook weer overleed
- voor het eerst wat gebroken (neus en oogkas)
- Moluks kampioen voor de 4e keer op rij: EEN RECORD ;-)
- veel valpartijen gezien, slechts 1 meegemaakt en deze ook nog zelf veroorzaakt
- mijn starts zijn weer ouderwets slecht met de Yamaha
- een 3e plaats in de allerlaatste ZAC van het seizoen
- een virtuele PR gereden, 1.32.8 met een waanzinnig slippende koppeling!
- een formele PR gereden van 1:32.4
2006: Het jaar van de waarheid? JA!!!Het was een seizoen met bijna alleen maar hoogtepunten. Het ging ronduit fantastisch, eigenlijk wel zoals ik gehoopt had dat het zou worden. Maar laten we nog even terugblikken naar de doelstellingen aan het begin van het seizoen. "Ik hou het dit jaar simpel:
- Eindklassering in de KNMV Cup bij de beste 10
- Geen crashes
- 1 partytent
- en vooral: HEEL VEEL LOL!!!"
Met uitzondering van de crashes (het werden er 3 i.p.v. 0) heb ik alle doelstellingen gehaald. Nadat de 1e partytent sneuvelde heb ik maar een camper (met luifel) gekocht, dus het bleef bij 1 partytent. Ik ben 8e geworden in het eindklassement van de SuperCup 1000 (KNMV Cup) en heb heel veel lol gehad. Nou lukt dat laatste toch altijd wel!
In de SuperCup 1000 werd ik eigenlijk "Best of the Rest". De eerste 7 waren net even te snel voor de rest van het veld, waarvan ik uiteindelijk de aanvoerder bleek te zijn. Dat betekent natuurlijk dat ik volgend jaar de sprong hoop te maken naar een plaats bij de beste 5.
Een van de mooiste herinneringen aan dit seizoen is dat veel oefenen en kijken naar mijn held, Noriyuki Haga, zijn vruchten hebben afgeworpen. Was in het verleden mijn start uitermate belabberd, ik heb er dit jaar mijn specialiteit van weten te maken. Mijn start en 1e volle ronde zijn zelfs zeer sterk geworden. Doel voor volgend seizoen is dit door te trekken tot en met de laatste ronde.
Tot slot nog even de dieptepunten en hoogtepunten op een rijtje.
Dieptepunten | Hoogtepunten | | 1) Dé crash tijdens de Ducati Club Races | 1) 8e in eindklassement SuperCup 1000 | | 2) Blessure rechter onderarm | 2) 2e plaats tijdens de Ducati Club Races | | 3) “Did Not Start” in de laatste SuperCup | 3) Onder de magische grens, 1:49.0 | | 4) De crash tijdens de Rizzla Racing Day | 4) Debuut ONK Dutch Superbikes | | 5) Fataal ongeluk Hans Fijnheer | 5) Constante reeks uitslagen |
2007: Best of the Rest!!!De KNMV Cup was wederom de belangrijkste competitie voor me. Na een 8e plaats vorig jaar, ging de lat omhoog: podium moest het worden (dus Top 5). Na een seizoen vol persoonlijk en fysiek ongemak reikte ik tot de 6e plaats, net geen podium dus, maar je moet het positief bekijken: oftewel "Best of the Rest". Op het laatst werd op Assen het PR nog iets scherper gesteld. In het ONK ging het er dit jaar bijzonder hard aan toe. Dit niveau is werkelijk ontzettend hoog. Tijdens de Race of the Champions reed, op 1 na (en dat was ik gelukkig niet), IEDEREEN onder de 1:50 en dat is serieus hard.
Mijlpalen in 2007:
- slechts 1 crash!
- voor de 6e keer op rij Moluks kampioen!
- hoogstgeklasseerde 40+er in de SuperCup 1000!!!
2008: Supermoto!Altijd heb ik al Supermoto willen rijden: een zeer spectaculaire tak van motorsport en een kruising tussen racen en crossen. Door alle perikelen rondom geluid (op Assen) en de onduidelijkheid over het voortbestaan van de KNMV Cup, heb ik besloten geen nieuwe racemotor voor 2008 te kopen. Dit is HET moment om deze waanzinnige tak van motorsport te proberen. Daarnaast zal ik vaker in de drap te vinden zijn met KNMV Offroad ritten, als training voor de Supermoto wedstrijden. Ambities? Zo min mogelijk crashen en een hoop lol hebben. Wordt vervolgd!!!
|