Zaterdag 10 mei 2003 - Assen (NL)

Het zou prachtig weer worden deze dag en niets zou een mooie racedag in de weg gaan staan. De eerste tijdtraining bracht me op een voorlopige 25e plaats met 1:36.828 als tijd. Toch nog even een kleine aanpassing aan de achtervering en de 2e tijdtraining bracht me met 1:35.316 (sneller dan de dag ervoor) op een 29e plaats (van de 40) in de A-groep. Ongeveer 10 rijders vielen af en moesten in de B-groep rijden, aangevuld met de C-groep van de rijden in de klasse tot 600cc. Alleen de A-groep rijdt echter voor de punten voor het kampioenschap.

De race begon ZEER goed voor mij. Eindelijk een goede start, zelfs mijn beste ooit. Ik had me voorgenomen het gas pas dicht te draaien op 50 m. van de Nationale Bocht. Dit leverde mij ongeveer 12 (!) plaatsen winst op. Op de Veenslang en Stekkenwal haalde ik vervolgens nog 3 man in en reed ongeveer op de 15e plaats. Ongelooflijk, zo goed was ik nog nooit begonnen! Daarna richting de Bult, ik zag een klein gaatje en smeet mijn motor erin. Inschattingsfoutje, want het gaatje bleek net iets te klein, waardoor ik vol in de rem moest. Ik kwam met mijn stuur tegen die van rijdersvertegenwoordiger Jan van Zeggelaar aan, waardoor mijn remhandel afbrak. Hierdoor schoot ik rechtdoor de grindbak in, hem meenemend. Hij ging helaas onderuit in de grindbak, terwijl ik ondertussen alle mogelijke moeite deed de glimmende kant uit het stof te houden. Jan kon de race vervolgen, die voor hem spijtig alsnog in de 5e ronde zou eindigen met een high-sider in Mandeveen Duikersloot. Ik kwam er zelf gelukkig alleen maar vanaf met een kapotte remhandel, een blauwe hand en een onvoldaan gevoel.

Helaas lijkt er inmiddels een vloek te rusten voor mij op de KNMV Cup. In mijn 3e wedstrijd heb ik nog steeds geen normale, mooiweer-race kunnen beëindigen op Assen. Nou ja, 30 mei dan maar, maar dat is Eemshaven en tussendoor nog het SAM Kampioenschap. Mijn echte persoonlijke revanche op Assen moet dan maar komen op zaterdag 7 juni. HET MOET TOCH EEN KEER LUKKEN, zou je zeggen!

Vrijdag 30 mei 2003 - Eemshaven (NL)

Het niveau van de KNMV Cup ligt een stuk hoger dan van het SAM Kampioenschap, dus het was prettig om even getraind te hebben. Dat werd in de 1e tijdtraining meteen duidelijk. Met een persoonlijk record van 1:40.709 was ik 1,5 seconde sneller dan gisteren voor het SAM Kampioenschap en slechts 18e van de 34 deelnemers. Dat moet beter. De 2e tijdtraining was werkelijk fantastisch. De magische grens van 1:40 ging eraan: 1:39.944, zelfs sneller dan Ronald van Vliet gisteren op zijn RSV Mille! En dat is toch de beste RSV Mille rijder van het SAM Kampioenschap! Met deze tijd zat ik flink binnen de 2 sec. die normaal altijd achter hem zit. Het bleef echter een 18e startplek, maar ik was in ieder geval van mijn traditionele 25e startplaats in de KNMV Cup af.

Voor de start was er nog even flinke paniek. Tijdens de opstelling in het Parc Fermé besloot ik mijn remmen nog even te testen. Ik trap op mijn voetrem en die valt er spontaan vanaf. Nu gebruik ik dat kreng niet eens, maar de motor wordt er wel op afgekeur. Met nog 5 min. te gaan als een speer terug naar de auto. Zwetend, puffend en sleuteldesleuteldesleutel was ik precies op tijd terug voor de opwarmronde. Lekkere ontspannen voorbereiding zullen we maar zeggen. Nou, de start van de race ging in ieder geval erg goed. Ik ging binnendoor en ging als ongeveer 14e de bocht in. Doordat ik mis schakelde (in 3 i.p.v. 2) vlogen er 6 over me heen. Na weer wat inhaalwerk kwam er een zeer angstig moment in de 2e ronde. Er reed een groep voor me, waarvan ik er een aantal wilde uitremmen in de slinger over het 1e spoor. Ik reed buitenom, om voor de haakse bocht na het spoor aan de binnenkant te komen. Op dat moment zie ik een gele vlag, waardoor ik voorzichtig rem: ik lig immers in de bocht. Op dat moment wordt de rode vlag getoond en ik zie net achter het spoor een rijder en zijn motor recht voor me liggen op 50 meter. Ik rem vol, stuur naar rechts en kan nog maar net zijn motor en een strobaal ontwijken. Dat was echt op het nippertje. Ik hoop dat het met hem verder goed afgelopen is.

De herstart was weer eens abominabel. Ik verloor een boel plaatsen, maar na een aantal inhaalacties wist ik het verlies weer ongedaan te maken. Inmiddels was ik in een leuk gevecht geraakt met Arno van Doorn en Jan Buijk: 2 Ducati rijders. We haalden elkaar om de beurt in en uiteindelijk eindigde ik achter Arno en voor Jan op de 17e plaats: mijn hoogste Cup notering ooit! De punten komen langzaam maar zeker in zicht en ik was de beste Aprilia-rijder van het veld! Helaas ook de enige.